پروفسور «فرانک فون هیپل» معتقد است «بنیامین نتانیاهو» تلاش می‌کند ایالات متحده را تحت تأثیر و نفوذ فکار خود در خصوص ایران قرار دهد و اغلب هم موفق می‌شود.

دیپلمات پیشین ایران معتقد است برخلاف درگیری‌های پیشین که در آنها متحدان منطقه‌ای تهران عمدتاً در حاشیه باقی می‌ماندند، حمله به ایران اکنون می‌تواند بخش‌هایی از «محور مقاومت» را وارد جنگی گسترده کند.

کشور‌های عربی خلیج‌فارس نگران‌اند که پیامد‌های افزایش تنش میان ایران و آمریکا دامان خودشان را بگیرد.

«مارک فینو» معتقد است اگر مقامات ایرانی به این نتیجه برسند که هدف حملات آمریکا «قطع رأس حاکمیت» و تغییر رژیم است، ممکن است واکنشی بسیار تهاجمی‌تر در پیش بگیرند که به تشدیدی غیرقابل‌کنترل منجر شود.

صدرالحسینی اظهار داشت: واشنگتن به‌خوبی آگاه است که هرگونه اقدام نظامی علیه ایران با هزینه‌هایی فراتر از برآوردهای سیاسی همراه خواهد بود.

برخی منابع خبری از تلاش‌های دیپلماتیک فشرده میان ایران و آمریکا برای کاهش تنش میان دو طرف خبر می‌دهند.

کارشناسان چینی هیچ‌کدام اقدام مستقیم چین در ایران را، فارغ از این‌که چه بر سر نظام ایران بیاید، پیش‌بینی نمی‌کنند.

دولت به‌رسمیت‌شناخته‌شده بین‌المللی یمن همچنان پابرجاست، اما مرکز واقعی تصمیم‌گیری به ریاض منتقل شده است.

نهاد‌های امنیتی و اطلاعاتی ایران به‌مراتب پیچیده‌تر از نمونه‌های مشابه در ونزوئلا هستند و تاکنون هیچ نشانه‌ای از ریزش یا جدایی در این نیرو‌ها مشاهده نشده است. همین عامل به‌تنهایی تکرار الگوی ونزوئلا در ایران را بسیار دشوار می‌سازد.

سفر وزیر خارجه چین به خاورمیانه بیش از آنکه دستاورد عملی مشخصی داشته باشد، حامل پیام‌های سیاسی بود؛ چرا که وانگ تلاش کرد چین را به‌عنوان مدافع تجارت آزاد و شریکی قابل اعتماد برای میزبانانش معرفی کند.

کشور‌های منطقه، مداخله نظامی آمریکا و اسرائیل در ایران را قماری پرخطر می‌دانند که می‌تواند خاورمیانه را برای سال‌های طولانی دچار بی‌ثباتی کند.

الگوی تشدید هر دور درگیری، عدم قطعیت را درباره خطوطی که ممکن است بعداً نقض شوند، از جمله هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی و حیاتی مانند تصفیه‌خانه‌ها و اختلال جدی در کشتیرانی خلیج فارس، افزایش داده است.

چهار کشور—عربستان سعودی، قطر، ترکیه و عمان—در کارزاری دقیقه نودی برای منصرف کردن ترامپ از حمله به ایران نقش داشته‌اند.

عدم وضوح در حمایت از پهلوی، توضیح‌دهنده احتیاط مقامات آمریکایی، از جمله ترامپ، در تعامل با او بود.

تعمیق شراکت امارات و صربستان صرفاً بازتاب معامله‌گری فرصت‌طلبانه در شرایط فشار ژئوپلیتیکی نیست؛ بلکه نشان می‌دهد چگونه دو کشور با اهداف راهبردی متفاوت، اما مکمل، ارزش پایدار یکدیگر را شناسایی کرده‌اند.

آنچه روشن است این است که آمریکا نمی‌تواند با بمباران، ایران را به نظامی دموکراتیک تبدیل کند که خواسته‌های شهروندانش را برآورده سازد.