یک مقام ایرانی می‌گوید تهران به دنبال توافقی هسته‌ای با آمریکاست که برای هر دو طرف منافع اقتصادی داشته باشد؛ همزمان با آماده شدن دو کشور برای دور تازه مذاکرات و در شرایطی که تهدیدهای نظامی و فشارهای تحریمی ادامه دارد.

مصاحبه مدیرعامل سابق شرکت نفت نیکو که فروش نفت ایران را در اختیار دارد، پرده از وقایع عجیب مربوط به عدم بازگشت 11 میلیارد دلار از پول نفت بر می داشت که مشخصا به دوران ابراهیم رئیسی باز می گردد، اما افراد منتصب به دولت سابق تلاش کردند تا موضوع را به دوره جدید مرتبط کند. اساسا پورابراهیم در دولت مسعود پزشکیان تنها دو ماه در این سمت سر کار بود. آنچه او روایت می کند، داستان پرغصه پولهای نفت است که در خارج از ایران در اختیار شبکه ای قرار گرفت که در دولت رئیسی تشکیل شد. پولهایی که با آن به جای برطرف کردن مشکلات مردم، خرج زندگی پرزرق و برق در کشورهای دیگر میشد. داستانی که شاید بسیاری نمی خواهند پای آن به رسانه ها کشیده شود چرا که رقم آن سه و نیم برابر فساد چای دبش است.

رئیس مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: مجلس اختیاری برای گران کردن نان و سوخت به دولت نداده است و اگر دولت از اختیاراتی که دارد در این زمینه استفاده کند باید منافع آن به مردم داده شود.

مدیرعامل شرکت ملی حفاری ایران اعلام کرد: بهره‌وری این شرکت در سال جاری با تلاش جمعی کارکنان نسبت به مدت مشابه پارسال ۵ درصد افزایش یافته و به ۷۷ درصد رسیده است.

وضعیت سدهای کشور به خصوص تهران همچنان در مرز هشدار قرار دارد، به گونه ای که در هفته پایانی بهمن ماه حجم آب موجود در سدهای مهم و بزرگ با کاهش هفت درصدی همراه است.

ایران با تولید حجم عظیمی از فاضلاب شهری و صنعتی، پتانسیل بالایی برای تولید انرژی پاک از طریق بیوگاز دارد. بر اساس برآوردهای کارشناسی، کشورمان می‌تواند سالانه حدود ۹۱۷۵ میلیون مترمکعب متان از فاضلاب تولید کند که تقریباً معادل ۳۰ درصد مصرف گاز طبیعی کشور است. با این حال، پوشش شبکه جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب در مناطق شهری تنها به حدود ۵۶ درصد جمعیت شهری رسیده و ظرفیت نصب‌شده نیروگاه‌های بیوگاز حاصل از فاضلاب در کل کشور به حدود ۲۱ مگاوات محدود مانده است.

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اعلام اینکه امسال ۴۲۰ میلیون لیتر مازوت کم‌گوگرد به چهار نیروگاه واقع در مناطق مسکونی اختصاص یافت، گفت: این اقدام از سوی شرکت‌های دانش‌بنیان و با همکاری وزارت نفت انجام شده است.

صورت‌های مالی شش ماهه شرکت‌های پیمانکاری و سرمایه‌گذاری صنعت نفت که بصورت عمومی منتشر شده‌اند نشان می‌دهد که با توجه به وضعیت اقتصادی کشور این صورت‌های مالی نسبت به سال‌های پیشین تغییرات عمده‌ای کرده است. هر چند در نگاه اول به نظر می‌رسد با افزایش نرخ ارز و افزایش درامدهای شرکت‌ها ناشی از تسعیر ارز وضعیت خصوصا در هولدینگ‌های سرمایه‌گذاری بهتر شده باشد ولی عملکرد ناشی از بدهی این هولدینگ‌ها بعضا زمین‌های سوخته‌ای را برای سهامدارانشان پدید آورده است که شاید هیچگاه قابل جبران نباشد.

وزیر جهاد کشاورزی از افزایش سهم واردات نهاده‌های دامی با تهاتر نفت خبر داد و گفت: از سال آینده مقرر شده وزارت کشاورزی کسانی را که نسبت به واردات کالاهای اساسی اقدام می‌کنند به وزارت نفت معرفی کند و این شرکت‌ها محموله‌های نفتی دریافت کنند و ارقام تهاتر را هم افزایش می‌دهیم.

اجرای سیاست جدید بنزینی و عرضه این فرآورده با نرخ ۵۰۰۰‌تومان در قالب طرح سه‌نرخی، به‌گفته مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران، نقطه‌عطفی در مدیریت تقاضای سوخت رقم‌زده و مسیر پرشتاب رشد مصرف را تغییر داده‌است.

وضعیت بارشی کشور در دومین ماه زمستان امسال از وضعیت نسبتاً خوبی برخوردار شده است به طوری که با رشد ۸۲ درصدی نسبت به سال گذشته به ۱۲۷ میلیمتر رسیده اما سایه سنگین ۶ سال خشکی متوالی همچنان گسترده است.

مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی با تأکید بر نقش کلیدی بهینه‌سازی مصرف انرژی در تأمین خوراک و افزایش بهره‌وری، گفت: با وجود برخورداری کشور از منابع عظیم انرژی، به‌دلیل مصرف غیربهینه و راندمان پایین در بخش‌های مختلف، امکان استفاده کامل از ظرفیت‌های نصب‌شده صنعت پتروشیمی فراهم نشده است.

ایالات متحده و اسرائیل می‌خواهند با جلوگیری از فروش نفت ایران به چین، فشارهای اقتصادی علیه تهران را همزمان با مذاکراتی که با میانجی‌گری عمان در جریان است، افزایش دهند.

نمایندگان مجلس شورای اسلامی سهم صندوق توسعه ملی از محل صادرات نفت در بودجه سال آینده (۱۴۰۵) را ۲۰ درصد تعیین کردند.

با تصویب مجلس، نرخ مصارف انرژی مازاد بر الگوی مصرف در سال ۱۴۰۵ مشخص شد.

امضای «توافق‌نامه توسعه پروژه» میان گروه OQ عمان و شرکت KPI کویت در فوریه ۲۰۲۶ برای احداث مجتمع پتروشیمی دقم، در حالی صورت می‌گیرد که نقشه انرژی خلیج فارس تحت تأثیر پروژه‌های غول‌آسای عربستان و امارات در حال بازنویسی است. این مجتمع که بر پایه یک کراکر بخار با ظرفیت اسمی ۱.۶ میلیون تن اتیلن در سال طراحی شده، هدف خود را تکمیل زنجیره ارزش پالایشگاه ۲۳۰ هزار بشکه‌ای OQ8 قرار داده است.