سیاست انرژی هند بیش از گذشته با معادلات ژئوپلیتیکی گره خورده است. هند تلاش میکند از تشدید تنش با آمریکا جلوگیری کند. در این میان کشورهایی مانند روسیه و ایران زیر ضرب قرار گرفتهاند و هند به خرید نفت از ونزوئلا روی آورده است.
در حالی که همسایگان شمالی و غربی ایران با تکیه بر ذخایر گازی بسیار کمتر، اقتصاد خود را با درآمدهای کلان صادراتی به پیش میبرند، ایران که صاحب دومین ذخایر عظیم گاز جهان است در چرخهای معیوب از مصرف افسارگسیخته داخلی، یارانههای ویرانگر و تحریمهای فلجکننده گرفتار شده است. تولید سالانه حدود ۲۷۰ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی، که میتوانست ایران را به یکی از قدرتهای تعیینکننده بازار انرژی منطقه و جهان تبدیل کند، عمدتاً در داخل کشور میسوزد؛ آن هم به شکلی که نه تنها مازاد صادراتی ایجاد نمیکند، بلکه در فصول سرد سال حتی به واردات گاز از ترکمنستان وابسته میشود. این پارادوکس نه یک بحران فنی، بلکه نتیجه سیاستگذاریهای ناکارآمد، عدم اصلاح یارانهها و انفعال دیپلماتیک است که فرصتهای طلایی را به باد میدهد.
تقاضای جهانی برق با سریعترین نرخ در ۱۵ سال اخیر در حال رشد است و طبق گزارش جدید آژانس بینالمللی انرژی، این روند حداقل تا پایان دهه جاری ادامه خواهد داشت زیرا توسعه زیرساختهای هوش مصنوعی، تولید پیشرفته و روند برقی شدن صنایع، دورهای نوین را به نام «عصر برق» آغاز کرده است.
جدیدترین گزارش ماهانه اوپک نشان داد قیمت نفت سنگین ایران در ژانویه ۲۰۲۶، همسو با برخی از گریدهای نفتی تشکیل دهنده سبد نفتی اوپک، اندکی کاهش یافته است.
عملکرد شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران در دولت چهاردهم نشان میدهد که ترکیب افزایش تولید، ارتقای کیفیت سوخت، مدیریت مصرف، توسعه زیرساخت و توازن ذخایر توانست ناترازی انرژی را کاهش دهد و پایداری شبکه سوخت و برق کشور را تقویت کند.
مدیرکل دفتر مهندسی و نظارت بر طرحهای نیروگاهی شرکت برق حرارتی گفت: ایران با برخورداری از ۷۸ هزار مگاوات ظرفیت منصوبه نیروگاههای حرارتی در میان ۱۰ کشور برتر تولیدکننده برق حرارتی جهان است.
نظم نوین انرژی جهانی در آستانه یک چرخش تاریخی قرار دارد که میتواند برای همیشه به کابوس قیمتهای سرسامآور گاز پایان دهد. با ورود به سال ۲۰۲۶، پیشبینی میشود ظرفیت صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) با جهشی بیسابقه مواجه شود؛ تغییری ساختاری که عمدتاً توسط ایالات متحده و قطر هدایت شده و عرضه جهانی را به محدوده خیرهکننده ۴۸۴ میلیون تن در سال میرساند.
در حالی که فشارهای بینالمللی و تحریمهای آمریکا علیه صنعت انرژی ایران ادامه دارد، عراق گام بزرگی به سوی خودکفایی کامل در فرآوردههای نفتی برداشته و واردات بنزین، گازوئیل و نفت سفید – که بخش عمده آن از ایران تأمین میشد – را متوقف کرده است. این تصمیم، که در آبان ۱۴۰۴ (نوامبر ۲۰۲۵) توسط محمد شیاع السودانی، نخستوزیر عراق اعلام شد، نه تنها وابستگی دیرینه بغداد به سوخت ایرانی را پایان میدهد، بلکه ضربهای جدی به درآمدهای صادراتی تهران وارد میکند.
منابع آمریکایی ادعا کردهاند دولت ترامپ توقیف نفتکشهای حامل نفت ایران را بهعنوان یکی از گزینهها در خلال مذاکرات بررسی کرده، اما به دلیل هراس از واکنش تهران به چنین اقدامی، فعلا از آن خودداری کرده است.
درکمیسیون تلفیق بودجه، درآمدهای نفتی1405 بدون تغییر ماند. در این بخش کاهش 56 درصدی نسبت به سال گذشته ثبت شد.
شرکت ملی گاز ایران از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون با توسعه زیرساختهای انتقال، گازرسانی و ذخیرهسازی، نقش کلیدی در تأمین پایداری انرژی کشور ایفا کرده است.
در حالی که دولت جدید سوریه از «دوران بازسازی» سخن میگوید، گزارشها از ائتلاف شرکتهای آمریکایی و سعودی برای ورود به میادین نفت و گاز شمال شرق خبر میدهد؛ تحرکی که همزمان با کاهش تحریمها، پرسشهایی درباره سهم واقعی دمشق از منابعش ایجاد کرده است.
وزیر نفت با تبریک فرارسیدن چهلوهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، حضور مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن را پیام روشن و شفاف ملت ایران به دشمنان دانست و تأکید کرد: دولت با تمام توان برای بهبود معیشت و شرایط اقتصادی مردم تلاش میکند.
هر سال با افت دما، سادهترین پاسخ به کمبود گاز تکرار میشود: محدودیت برای صنعت. اما تجربه نشان میدهد این راهحل، هزینههای سنگینی به اقتصاد تحمیل میکند.
با وجود بارندگیهای زمستانه وضعیت سدهای تهران در بدترین وضعیت ۴۶ سال گذشته قرار دارد و حتی برخی از سدهای تهران به حجم مرده رسیدهاند.
عرضه مکمل سوخت و فروش آن به مشتری گاهی از مرحله انتخاب و خواست مشتری هم میگذرد و برخی جایگاهها بدون اینکه نظر مشتری را بپرسند، به باز کردن پلمپ مکملها و خالی کردن آن در باک خودروی مشتری اقدام میکنند؛ کاری که برای مشتری از همهجا بیخبر چندین هزار تومان آب میخورد!