نیروهای گردان مالک به‌مدت یک‌ساعت پشت کانال اول دشمن گیر کرده و تماس‌های پی‌ در پی بی‌سیم شهیدهمت با فرماندهی گردان (علی‌اکبر هاشمی) به دلایل نامعلوم برقرار نمی‌شد. راویان حاضر در صحنه نبرد آن‌شب می‌گویند یک‌نفر به‌عمد دکمه برقرار و قطع تماس بی‌سیم را فشار می‌داد...

از منظر ساختار روایی، این قسمت «هزار و یک شب» بیش از حد به انباشت بحران متکی است. گم‌شدن، تهدید، بیماری، بدهی، ازدواج اجباری، خودکشی، خیانت و توطئه همگی در یک اپیزود گرد هم می‌آیند.

نکته جالب دیگر درباره بازیگران «شیش‌ماهه» همکاری سحر زکریا با مدیری است که سال ۱۴۰۰ در مصاحبه‌ای اعلام کرده بود اگر مدیری میلیاردها تومان به او پیشنهاد کند، دیگر تمایلی به همکاری با او ندارد. 

پس اگر از ظاهر ماجرا عبور کنیم و به عمق برویم، به نظر می‌رسد پخش قسمت اول «گنگ» و این‌سروصداها، اتفاق تازه‌ای نیست. اما صدای عده‌ای درآمده که با این‌برنامه، در پی رواج رپ فارسی هستند. مگر رپ فارسی سال‌ها پیش در دهه ۱۳۸۰ از خود صدا و سیما پخش نشده؟ بله، تیتراژ سریال ماه رمضانی رضا عطاران ...

این‌جا هم برت پیت ابتدا پشت ون خود از خواب بیدار می‌شود و در مسابقه ۲۴ ساعته دیتونا شرکت می‌کند. وقتی برنده می‌شود، مخاطب متوجه می‌شود راننده‌ای چیره‌دست بوده که حالا بعد از ۳ طلاق و اعتیاد به قمار، آواره است و پشت ون‌اش زندگی می‌کند. بعد خاویر باردم به‌عنوان دوست قدیمی‌اش در رانندگی فرمول یک، از راه می‌رسد و پیشنهاد می‌کند برد پیت تیم زمین‌خورده‌اش را دوباره از زمین بلند کند. مرد آواره هم به‌خاطر خوبی پیشنهاد می‌پذیرد و راننده دوستش می‌شود.

متنبی با نبوغ شعری بی نظیرش، صحنه های نبرد رومیان با امیر حمدانی را به تصویر می کشید و در اشعار حماسی اش، با بیانی زیبا و جادویی، قدرت و شکوه مسلمانان را در نبرد با رومیان و هراس و نگرانی ارتش روم از رویارویی با ارتش حمدانی به سالاری سیف الدوله حمدانی ترسیم می نمود.

حتی گفته می شود در زمان سرقت برنامه و اسناد هسته ای ایران توسط اسرائیل، این رژیم سندها را با کامیون های اجاره ای خود به باکو آورد که احتمالا اولویت انتقال به این پایگاه بوده است. اسرائیل حتی در صورت حمله احتمالی به پایگاه های هسته ای ایران، طبق گزارش فارن پالسی در سال 2015، می تواند از این پایگاه استفاده کند.

این نگاه آخرالزمانی اتفاقی نیست. ریشه در تربیت سخت‌گیرانه کالوینیستی بوکان دارد. برای او، تمدن چیزی است که همزمان از بیرون تهدید می‌شود و از درون پوسیده. ترس از «نفوذ»، از «نشت فرهنگی»، از فروپاشی آرام ارزش‌ها. جاسوس در این جهان، نگهبان دیوارهای نامرئی تمدن است.

این‌هواپیماها در دسته‌های چندتایی می‌رفتند سمت F35. آن‌خلبان هم می‌ماند چندتا را رهگیری کند و بزند؟ همه هم مترصد خطای او و فرصتی بودند که بزنندش.

زبان ما یکی از بهترین زبان‌های اروپاست و خیلی به آن افتخار می‌کنم. این‌زبان پایه هویت ماست. اما در نهایت همیشه سیاست است که تصمیم می‌گیرد چه‌چیزی زبان رسمی باشد و همین باعث می‌شود گاهی از سیاست متنفر شوم.

در طول تولید برنامه، بارها دیدیم بعضی آدم‌ها هزینه تصمیم‌های عجولانه خود را سال‌ها بعد با حسرت، تنهایی، شکست یا از دست دادن فرصت‌های بزرگ پرداخت کرده‌اند و در مقابل، برخی دیگر با شجاعت بازنگری در مسیر خود، توانسته‌اند زندگی‌شان را دوباره بسازند و به نقطه‌ای آرام‌تر، آگاهانه‌تر و پخته‌تر برسند.

این‌حق، نه یک امتیاز فرهنگی، بلکه بخشی از عدالت نسلی و تعهد دولت در پاسداری از آینده ملت است. از همین رو، صیانت از کودکان در زیست‌بوم دیجیتال، تنها مسئولیت خانواده‌ها نیست، بلکه وظیفه‌ای ملی برای دولت و تمامی نهادهای حاکمیتی است؛ وظیفه‌ای که بی‌توجهی به آن، به معنای رها کردن آینده در دستان بازار، الگوریتم و بی‌قانونی است.

وقتی جبهه‌ای به وسعت هزار کیلومتر دارید، انتقال نیرو، تجهیزات، تانک و توپ از یک نقطه به نقطه‌ای دیگر، یک عملیات عظیم پشت جبهه است. وظیفه شهید صنیع‌خانی و یگان تحت امرش این بود که قبل و بعد از هر عملیات، این انتقال عظیم را مدیریت کنند؛ کاری بزرگ که اغلب به چشم نمی‌آید.

زهرا، صدیقه، طاهره، راضیه، مرضیه، مبارُکه، بتول و لقب‌های دیگر. از این‌جمله لقب زهرا از شهرت بیشتری برخوردار است و گاه با نام او همراه می‌آید: فاطمه ی زهرا. و یا به صورت ترکیب عربی فاطمهُ الزهرا.

خیلی از خوانندگان ما را می‌شناسند. مردم فکر می‌کنند چون در پایتخت بازی کردیم، بازیگری اولویت ماست، اما این‌طور نیست.

در تمام ارتش‌های حرفه ای دنیا ابتدا گردان‌ها، تیپ‌ها و لشکرها ایجاد می‌شوند، بعد برای آن‌ها فرمانده انتخاب می‌شود و فرماندهان هم قبلا آموزش‌های تئوریک و عملی نظامی را گذرانده و براساس توانایی‌ها و تجارب شان انتخاب می‌شوند. اما در هشت سال دفاع مقدس و در سپاه، ما بر مبنای تواناییی آدم‌ها، یگان‌های نظامی را تشکیل می‌دادیم.